สารสกัดจากรก5 รายการ

สารสกัดจากรกคือสารที่ได้จากการนำรกมาผ่านการย่อยหรือสกัด ได้ส่วนผสมที่ต้องอ่านจากฉลากและเอกสารของแต่ละชื่อ บทความทบทวนใน Frontiers in Pharmacology ศึกษาสารสกัดจากรกมนุษย์ 3 ชื่อ คือ Melsmon, Laennec และ Placentrex ซึ่งทำจากรกมนุษย์ทั้งหมด และบันทึกว่าสารสกัดจากรกสัตว์ เช่น หมู ม้า แพะ และวัว ก็ใช้กันอย่างกว้างขวางเช่นกัน

คำว่าสารสกัดจากรกจึงเป็นชื่อกลุ่ม ไม่ได้บอกว่าผลิตภัณฑ์ใดทำจากรกชนิดไหนหรือผลิตอย่างไร สองชื่อที่ต่างกันอาจมีส่วนประกอบและผลที่ศึกษาต่างกัน เพราะบทความทบทวนระบุว่าวิธีผลิตที่ต่างกันมีแนวโน้มทำให้ส่วนประกอบเปลี่ยนไป และความสัมพันธ์ระหว่างส่วนประกอบกับผลยังเข้าใจไม่ชัด

สารสกัดจากรกมนุษย์ เช่น Melsmon ในหมวดนี้ ทำจากรกมนุษย์ ส่วนรกสัตว์ เช่น รกแกะ พบมากในผลิตภัณฑ์ดูแลผิวและผม โดย Wikipedia ระบุว่าแกะเป็นชนิดที่ใช้บ่อยที่สุดในผลิตภัณฑ์ที่มีสารสกัดจากรกสัตว์

รายการ Lucchini Plant Placenta ระบุเป็นรกจากพืช ซึ่งต่างจากรกมนุษย์และรกสัตว์ที่แหล่งวัตถุดิบ คำว่า Placenta ในชื่อจึงยังไม่บอกว่ามาจากแหล่งใด ควรดูข้อความบนฉลาก และไม่นำข้อมูลของสารสกัดจากรกมนุษย์ไปใช้กับสินค้ารกพืชหรือรกสัตว์โดยอัตโนมัติ

บทความทบทวนระบุว่า Melsmon ผลิตด้วยการย่อยด้วยกรดไฮโดรคลอริก ส่วน Laennec ใช้การย่อยด้วยเปปซินร่วมกับกรดไฮโดรคลอริก ขณะที่ Placentrex ไม่ย่อย แต่สกัดด้วยน้ำร้อนและน้ำเย็น ขั้นตอนที่ต่างกันจึงให้สารที่ไม่เหมือนกัน

วิธีผลิตของ Lucchini, Biocell Placenta และ Inno Cella ต้องอ่านจากเอกสารของผู้ผลิตแต่ละชื่อ ไม่ควรสรุปว่าใช้วิธีเดียวกับ Melsmon หากต้องการเปรียบเทียบ ให้ดูแหล่งวัตถุดิบ วิธีผลิต และการฆ่าเชื้อที่แต่ละเอกสารระบุไว้

กระทรวงสาธารณสุข แรงงานและสวัสดิการของญี่ปุ่นอนุมัติ Melsmon สำหรับอาการวัยทองและภาวะน้ำนมไม่พอ ตามหน้าชี้แจงของกระทรวง บทความทบทวนบันทึกเพิ่มว่า Melsmon ขึ้นทะเบียนในรัสเซียตั้งแต่ปี 2011 สำหรับช่วงวัยทอง ส่วน Laennec ในญี่ปุ่นปัจจุบันระบุให้ใช้ปรับปรุงการทำงานของตับในโรคตับเรื้อรัง

ข้อบ่งใช้ที่ได้รับอนุมัติเหล่านี้ไม่ได้เป็นเรื่องความงามของผิว การนำแอมพูลสารสกัดจากรกมาใช้ในคลินิกความงามจึงเป็นการตัดสินใจของแพทย์ และข้อมูลอนุมัติของญี่ปุ่นไม่ครอบคลุมสินค้าชื่ออื่นหรือการอนุมัติในประเทศอื่น

บทความทบทวนระบุว่าหลักฐานด้านผิวของ Melsmon ส่วนใหญ่มาจากการทดลองในเซลล์เพาะเลี้ยง ซึ่งพบว่าไฟโบรบลาสต์แสดงยีนคอลลาเจนและยีนต้านอนุมูลอิสระเพิ่มขึ้น และมีรายงานทางคลินิกขนาดเล็กหนึ่งฉบับ ในหญิงก่อนวัยทอง 40 คน ที่สุ่มกลุ่มและใช้ยาหลอกเปรียบเทียบ

บทความเดียวกันไม่ได้นำเสนอการทดลองขนาดใหญ่หรือระยะยาวสำหรับการใช้ด้านความงาม หลักฐานส่วนใหญ่เป็นงานขนาดเล็ก งานในห้องปฏิบัติการ หรือในสัตว์ และผู้เขียนสองในสามคนทำงานกับบริษัทผู้ผลิต Melsmon ตามที่บทความเปิดเผย Wikipedia ระบุว่าวัตถุประสงค์ของสารสกัดรกสัตว์ในผลิตภัณฑ์ความงามมีเอกสารรองรับไม่ดี จึงควรแยกข้อความทางการตลาดออกจากข้อมูลที่ผ่านการศึกษา

บทความทบทวนระบุว่าสารสกัดจากรกมนุษย์ถือว่าปลอดภัยโดยทั่วไป อาการที่พบบ่อยคือปฏิกิริยาเบาและชั่วคราวที่จุดฉีด อาการแพ้ทั้งตัวพบน้อย แต่มีรายงานแยกกรณีที่รุนแรงรวมถึงแอนาฟิแล็กซิส และเพราะทำจากมนุษย์ การแพร่เชื้อจึงเป็นความเสี่ยงเชิงทฤษฎีแม้มีการคัดกรองผู้บริจาคและฆ่าเชื้อ โดยยังไม่มีรายงานกรณีดังกล่าว

ญี่ปุ่นเคยห้ามผู้ที่เคยฉีดสารสกัดจากรกมนุษย์บริจาคโลหิตโดยไม่มีกำหนดตั้งแต่ปี 2006 เพื่อป้องกันไว้ก่อนเรื่องโรคครอยต์เฟลด์ท์-จาคอบชนิดแปรผัน (vCJD) ตั้งแต่ 1 ตุลาคม 2026 กระทรวงสาธารณสุขของญี่ปุ่นยกเลิกข้อห้ามถาวรนี้ เหลือการเลื่อนบริจาคหลังฉีด 3 เดือนตามกฎของกาชาดญี่ปุ่น

เริ่มจากชื่อบนกล่อง แหล่งวัตถุดิบ ผู้ผลิต ประเทศต้นทาง เลขรุ่นการผลิต และวันหมดอายุ Melsmon, Lucchini Human Placenta, Lucchini Plant Placenta, Biocell Placenta และ Inno Cella เป็นชื่อสินค้าที่ต่างกัน แต่ละชื่อมีเอกสารของตนเอง ไม่ควรนำข้อมูลของชื่อหนึ่งไปใช้กับอีกชื่อหนึ่ง

ผลิตภัณฑ์เหล่านี้เป็นแอมพูลฉีดที่ใช้ในคลินิก หมวดที่ผู้อ่านมักเปรียบเทียบด้วยคือ ฉีดหน้าใส และ ชะลอวัย ซึ่งแบ่งกลุ่มตามส่วนประกอบและจุดประสงค์ของแต่ละรายการ การมีคำว่า Placenta ในชื่อไม่ได้ทำให้สองผลิตภัณฑ์เป็นสิ่งเดียวกัน เงื่อนไขการเก็บให้อ่านจากฉลากของรายการนั้นโดยตรง